Syndrom złamanego serca – czym jest?

Syndrom złamanego serca – czym jest?

O złamanym sercu zazwyczaj mówi się w kontekście zawodu miłosnego. Mało kto zdaje sobie sprawę, że takie pojęcie funkcjonuje również w terminologii medycznej. Precyzując, jest to zespół złamanego serca, czyli kardiomiopatia takotsubo (TTS). Czym się objawia i czy jest zagrożeniem dla życia?

Na czym polega syndrom złamanego serca?

Syndrom złamanego serca to przypadłość kardiologiczna, która polega na unieruchomieniu koniuszka mięśnia sercowego. Japońska nazwa tego zespołu – takotsubo, nawiązuje do kształtu, jaki przybiera serce właśnie w przypadku wystąpienia takiego zaburzenia. Mianowicie przypomina ono wówczas naczynie służące do połowy ośmiornic – tako-tsubo.

Syndrom złamanego serca najczęściej występuje u kobiet (9 na 10 przypadków), a średnia wieku pacjentek to około 65 lat.

Przyczyny syndromu złamanego serca

Przez wiele lat uważano, że przyczyną zespołu złamanego serca jest wyrzut katecholamin, wzrost ich stężenia we krwi i w konsekwencji – kardiomiopatia. Do takiego procesu zazwyczaj przyczynia się duży stres, będący efektem doświadczenia traumatycznych wydarzeń (np. śmierć małżonka, wypadek samochodowy).

W ostatnich latach wiedza na temat przyczyn przypadłości została zaktualizowana. Mianowicie okazało się, że ryzyko jej rośnie u osób, których mózgi wykazują zwiększoną aktywność w ciele migdałowatym. U takich ludzi bodźcem wyzwalającym charakterystyczne objawy może być stresor o mniejszym nasileniu – np. gastroskopia albo uraz.

Jak objawia się „złamane serce”?

Objawy syndromu złamanego serca bardzo mocno przypominają klasyczny zawał. Innymi słowy, u osób doświadczających tej przypadłości występują:

  • silny ból w klatce piersiowej,
  • kołatanie serca,
  • uczucie duszności,
  • bladość skóry,
  • zwiększona potliwość,
  • nudności,
  • wymioty,
  • zaburzenia świadomości,
  • utrata przytomności.

Dla potwierdzenia diagnozy wykonuje się różne badania, przy czym największą przydatnością wykazują się echokardiogram (ECHO) oraz wentrykulografia (badanie czynności serca wykonane przy pomocy cewnika albo izotopów).

Jak leczy się syndrom złamanego serca?

Syndrom złamanego serca leczy się farmakologicznie – pacjenci muszą zażywać inhibitory konwertazy angiotensyny oraz betablokery. W niektórych przypadkach, tj. gdy dodatkowo w sercu diagnozuje się skrzeplinę, koniecznie jest również leczenie pod tym kątem.

Poza leczeniem farmakologicznym niezwykle ważne jest, aby pacjent nabrał sił w możliwie jak najbardziej komfortowych warunkach. Zalecany jest spokój, odpowiednia dieta, dużo snu i zrezygnowanie z używek.

Czy zespół złamanego serca stanowi zagrożenie życia?

Na szczęście zespół złamanego serca cechuje się bardzo niską śmiertelnością, wynoszącą około 2%. Pacjenci, którzy przeżywają, bardzo szybko wracają do pełni sił – większość z nich potrzebuje na to zaledwie kilku tygodni, przy czym najpoważniejsze symptomy ustępują w ciągu kilku dni. Warto również zauważyć, że ryzyko nawrotu przypadłości jest bardzo niskie – zdarza się to jedynie u około 5-6 na 100 pacjentów.